Zie ik de hemel, het werk van uw vingers, de maan en de sterren door U daar bevestigd, wat is dan de sterveling dat U aan hem denkt, het mensenkind dat U naar hem omziet?

Dit loflied vol verwondering wordt verdiept door de huidige kennis. Zo weten we bijvoorbeeld dat er miljarden sterrenstelsels zijn van elk miljarden sterren! De verwondering wordt alleen maar dieper als je hierbij stilstaat. En dan de wonderen op de evolutionaire tijdsbalk: we denken immers dat het mitochondrium, de energiecentrale in onze cellen, als bacterie ooit met ‘ons’ een symbiose is aangegaan. Ooit waren het aërobe bacteriën, nu onze ‘powerplants’. Zie ik de cel en het mitochondrium, het werk van uw vingers….  En wat gaat het onderzoek snel: dit laatste is in 1998 ontdekt, ik heb het dus als medicijnen student niet meer meegekregen, want ik studeerde in 1986 af. En zo gaat het maar door, de wonderen om ons heen, ook in de wetenschap. Laten we ons verwonderen en de Heer loven. Er zijn twee boeken die vertellen over God, zo zei de traditie. Het boek van de natuur en het boek der boeken, de Bijbel. Wel is het boek van de natuur verzegeld. Het gaat pas open als je je laat bijlichten door de Bijbel. Daar leer je Hem echt kennen. Psalm 8 leert ons Hem te loven, ook om de wonderlijke ontstaansgeschiedenis van je mitochondria.